Kendi Yolunu Yürümek

Kendime ayna olmuş biri üzerinden kendimi suçlayıp durdum. Oysa bakmam ve görmem gereken şeyler bambaşkaydı. Alev köze dönünce anlamaya başlıyorum. İnsanların davranışlarını sadece...

Bir şeylerin belki de her şeyin köklü olarak artık değişmesi gerekli! Kendi kararların kendi dünyan; o özgürlüğün sana tam olarak ait olması gerektiğini biliyorsun.Başkalarının yan...

Görüyorum seni olduğun gibi, çabasız. Ruhunun sığlığı içimi bunaltıyor. Saçma nezaketin, sevgiye dair soluk ışığın; emek vermeye değmez dedirtiyor. Toy atlar gibi her boşluğa toyna...

Bir şehirden ayrılırken ya da bir insandan, oraya/ona ait olan eşyalardan da ayrılırız. Bize hatırlattıkları anları unutuluşa emanet ederiz. Ki bir gün sadece bir anlığına zihnimiz...

İnsan zihninde dönen düşünceler kadar karmaşık, dolanmış değildir belki de. Ama açık konuşmak, gerçeği görmek yerine içindeki boşluğunu doldurabilecek niteliğe sahip bir anlam aray...

Yaşamak; sonraya bırakılan bütün zamanları önüne koyarak, ertelemeyi belki aniden hayatından söküp atarak. En büyük işaret ne zaman ayrılacağını bilmemekse, başkalarını memnun etme...

Kırgınlıklarını, endişelerini, ön yargılarını. Yani insan oluşu göstermeden; olgun insanın payına düşeni, o gerçek sevgiyi ve ilgiliyi isteyemezsin hayattan. Kurnaz tilkiler gibi s...

Nerde başlar nerde biter bu sınırlar? Öğretilmeyen nezaketi; samimiyet adı altına nasıl bir kalemle, nasıl bir belirginlikte ve renkte çizeceğimizi, en önemlisi nerede durulması ge...

Kendine armağan etmen gereken anılar var. Gerçekten hissettiğin kaygısız ve içinde huzurla var olduğun o müthiş anlar için. İnsanlar gelip geçiyor hayatından hoyrat ve hırçın dalla...