Yaşadığın hiçbir şeyi başkalarına anlatmak ya da onlar tarafından anlaşılmak için yaşamadın. İçinde kor alevlerle yanan ormanının acısını senden başka kim bilebilirdi ki? 

        Anlıyorsun ki yaşadıkların hayatının mihenkleri olarak sende kalmalıydı. Ve gerçek bir varoluş için sende kalsın olup bitenler; yaşam bilgeliği böyle böyle ilerliyor.

          Hem başkalarının senin özünde olanları senin gibi görmeyeceği de aşikarken geri dönüşlerin, içine kaçışlarından da  kabul.

           Her şeyin döndüğü yerde ya da kırıldığı; bu kabuller olmalı; O yüzden boş ver, o yüzden bırak, o yüzden zorlama!